Tłumacz run

Starszy futhark to alfabet ludów germańskich z II–VIII wieku: 24 runy. Runy zapisywały dźwięki, nie litery, więc tłumacz pisze według brzmienia, jak runolodzy. Odbiorca listu zawsze widzi dokładny tekst. Domyślnie to starszy futhark; możesz też wybrać młodszy futhark (runy wikingów), futhork anglosaski lub runy średniowieczne.

Słowa są zapisane runami według brzmienia. To transkrypcja, nie tłumaczenie na staronordycki.

Zrób kartę

Plik wektorowy dla tatuażysty, z wyjaśnieniem każdej runy.

Wybierz runy

Runy zapisują dźwięki, więc każdy alfabet zapisuje tekst po swojemu. Stuknij w jeden, by użyć go w tłumaczeniu, liście lub wzorze tatuażu.

Starszy futhark

Każda runa nosi nazwę słowa, które zaczyna się od jej głoski. W epoce futharku starszego nikt tych nazw nie zapisał, więc są to naukowe rekonstrukcje w języku pragermańskim (oznaczone *), sprawdzone z późniejszymi poematami runicznymi staroangielskim i staronordyckimi. Dotknij runy, aby zobaczyć źródło znaczenia.

sporne * rekonstrukcja

ætt Freyra

ætt Hagala

ætt Tyra

Źródła: staroangielski, norweski i islandzki poemat runiczny (wyd. B. Dickins, 1915); rekonstrukcje pragermańskie za R. I. Page’em i T. Looijengą. OE = staroangielski, ON = staronordycki, NO = poemat norweski, IS = poemat islandzki.

Jak zapisać litery cyrylicy

а
б
в
г
д
е
ё
ж
з
и
й
к
л
м
н
о
п
р
с
т
у
ф
х
ц
ч
ш
щ
— ъ
ы
— ь
э
ю
я

Jak zapisać litery łacińskie

a
b
c
d
e
f
g
h
i
j
k
l
m
n
o
p
q
r
s
t
u
v
w
x
y
z

Futhark nie miał run dla sz, cz ani c, więc te dźwięki zapisuje się parami run. Podwojone dźwięki zapisuje się raz. Cyfry i inne pisma zostają bez zmian.